صنایع دستی عشایر اولاد میرزا علی
گبه
شبیه قالیچه است با این تفاوت که از بند رنگ نشده بافته می شود.
هور
وسیله ای است که از پشم گوسفند و موی بز ساخته می شود و دارای دو لنگه جداگانه می باشد که از آن برای حمل گندم و جو و آرد و انبار کردن آنان استفاده می شود.
سفره
فرشی است بدون کرک که به شکل ساده و گلدار بافته می شود و در اندازه های یک و نیم در یک و نیم یا بیشتر جهت استفاده هنگام پختن نان از آن استفاده می کنند که ارد و خمیر و وسایل مورد نیاز را روی آن پهن می کنند.
آئینه دان
جهت گذاشتن آئینه و وسایل و لوازم عروس بافته می شود.
آوار
ریسمانی است که از پشم میش با نقش های مختلف بافته می شود و در پهنای ده الی پانزده سانتی متری و درازای دو نیم متر بافته می شود و برای حمل مشک اب بر پشت از آن استفاده می شود.
نمکدان
جهت دخیره نمک از آن استفاده می شود.
دست بند
بسیار شبیه آوار است ولی پهنای آن سیزده الی پنج سالنتی متری است و برای بستن بچه و نوزاد در گهواره استفاده می شود.
چادر سیاه
که در زبان محلی به آن بهوون bohoon گفته می شود. و از موی بز بافته می شود و از لت های متعدد ساخته می شود.
شله
shalah.به همان روش بهوون بافته می شود با این تفاوت که دارای دو لنگه است که بر روی الغ می گذارند و مشک یا بشکه آب در آن قرار می دهند.
وریس
veris.وسیله ای است که از موی بز ساخته می شود و در طول سه متر یا بیشتر و پهنای ده سانتی متر برای حمل هیزم و سایر ملزومات و بستن انان بر روی الاغ استفاده می شود.
تنگاسه
tangasah.شبیه ورپس است. با این تفاوت که پهنای آن عریض تر است و به دو سر ان آهن هایی حلقه مانند و طنابی از چرم می بندند و برای بستن محکم تر بر پشت الاغ یا قاطر از آن استفاده می کنند.
کرس
kars. از موی بافته می شود و طول آن تا سه متر هم می رسد ولی عرض آن دایره ای مانند است.
لطف
lataf. از موی بز بافته می شود و شبیه بهوون است که معمولا جداگانه می بافند. و به وسیله چوب های نوک تیزی به بهوون متصل می شود تا دیواره های آن را تشکیل دهد و مانع از ورود باد و آب به درون بهوون شود.
جل
jol. شبیه شله است و از موی بز بافته می شود که برای گذاشتن زیر هور یا شله و از اذیت نکردن پشت چارپا استفاده می شود.
خیش چوبی
khish.آلتی است چوبی که با بستن آن به الاغ یا گاو زمین را شخم می زنند. این ابزار با طرز ماهرانه ای و از قطعات مختلف به نام محلی از جمله رونه، پاخیش، همه کش ، سهل و ... ساخته شده است که قطعات دیگری نیز به آن ضمیمه می شود و معمولا بر گردن الاغ و قاطر می بندند و به نام جفت معروف است.
چماق
chomagh.چوبی است که در اندازه های مختلف ساخته می شود و سر آن کمی کلفت تر و به شکل زیبایی تزئین شده است و نوع دیگر ان که به یک سر آن فلز خاصی قرار می دهند برای دفاع شخصی در نزاع ها از آن استفاده می کنند.
سرکو
seco.وسیله چوبی است که برای کوبیدن برنج و گندم و سایر مواد غذایی از آن استفاده می کنند.
سبد
نام محلی آن سله salah می باشد. این وسیله از ساقه های نازک درخت بادام تلخ کوهی ساخته می شود و برای نگهداری میوه ها و گذاشتن مشک روغن و ظروف از آن استفاده می شود.
دسته چاقو
قاشق
دیگ های چوبی
رنجک
ronjok. وسیله ای است که دارای دسته ای چوبی و سری آهنی که شبیه چاقو است با این تفاوت که تیغه آن کوچک تر و انحای خاصی شبیه داس دارد که برای بریدن سبزیجات و کندن پوست بلوط استفاده می شود.
دلو
delaw.چوبی است با دسته ای حدود یک متر یا بیشتر و دو زائده کمتر از نیم متر که معمولا از چوب هایی استفاده می شود که خود دو لبه داشته باشند و برای حمل خار از آن استفادهمی کنند.